1. Dziś obchodzimy światowy Dzień Dziadków i osób starszych ustanowiony w 2021
roku przez papieża Franciszka
2. Najbliższa niedziela to I niedziela miesiąca. Po sumie zmiana tajemnic różańcowych.
Pół godziny przed sumą wspólny różaniec
3. W tygodniu przypada:
– w piątek wspomnienie św. Ignacego z Loyoli założyciela zakonu Jezuitów
– w sobotę wspomnienie św. Alfonsa Marii Liguoriego z zakonu redemptorystów
4. W tym tygodniu przypada I sobota miesiąca.
5. W sobotę rozpoczyna się miesiąc modlitw o trzeźwość narodu polskiego.
Tegoroczna inicjatywa sierpnia – miesiąca abstynencji wpisuje się w ważny jubileusz
70-lecia Jasnogórskich Ślubów Narodu. 26 sierpnia 1956 roku na Jasnej Górze.
Jeśli nas na to stać to podejmijmy się abstynencji od alkoholu.
6. Na stoliku wyłożone są gazety: Niedziela i Gość Niedzielny.
7. Dziękuję za posprzątanie na dzisiejszą niedzielę kościoła, terenu wokół kościoła,
parkingu od strony północnej i za dekorację kwiatową do prezbiterium.
Na najbliższą niedzielę proszę parafian z numeru: 275, 306A, 306, 226 , 296, 273
Wszystkim obchodzącym w tym tygodniu imieniny, urodziny lub inne radości osobiste,
rodzinne czy małżeńskie składam serdeczne życzenia.
Niech Was dobry Bóg błogosławi, a Matka Najświętsza i św. Józef
mają zawsze w swojej opiece.
Wszystkim życzę błogosławionej, spokojnej niedzieli.
Katecheza 26 lipca 2026.
Uczynki miłosierne co do ciała – nagich przyodziać
Ubranie to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Chroni przed zimnem i trudnymi
warunkami atmosferycznymi, ale jego funkcja sięga znacznie głębiej. Brak odzieży,
nagość, to nie tylko fizyczny chłód, ale przede wszystkim utrata godności, wstyd i
poczucie bezbronności. Dlatego uczynek „nagich przyodziać” wykracza poza zwykłe
przekazanie komuś ubrania. To gest przywracający drugiemu człowiekowi szacunek,
poczucie bezpieczeństwa i należne mu miejsce w społeczeństwie.
W Piśmie Świętym motyw ubrania i nagości pojawia się już na pierwszych stronach
Księgi Rodzaju. Po grzechu pierworodnym pierwsi ludzie, Adam i Ewa, uświadomili
sobie swoją nagość i poczuli wstyd. Bóg nie zostawił ich w tym upokorzeniu – sam
sporządził dla nich odzienie ze skór i przyodział ich (por. Rdz 3,21). Był to pierwszy akt
miłosierdzia, w którym Stwórca osłonił ludzką słabość. Z kolei Prawo Mojżeszowe w
Starym Testamencie surowo nakazywało troskę o ubogich: jeśli ktoś wziął w zastaw
płaszcz bliźniego, musiał oddać go przed zachodem słońca, ponieważ dla biednego często
było to jedyne okrycie na noc (por. Wj 22,25-26). W ten sposób Bóg uczył swój lud
wrażliwości na najsłabszych.
W Nowym Testamencie uczynek ten zostaje przez Jezusa podniesiony do rangi
kryterium, z którego będziemy sądzeni. W opisie sądu ostatecznego padają niezwykle
wyraźne słowa: „Byłem nagi, a przyodzialiście Mnie” (Mt 25,36). Chrystus utożsamia się
z każdym człowiekiem odartym z godności i pozbawionym podstawowych środków do
życia. Co więcej, sam Jezus osobiście doświadczył najgłębszego bólu nagości podczas
swojej męki. Zanim został ukrzyżowany, oprawcy odarli Go z szat (por. J 19,23),
wystawiając na pośmiewisko. W świetle krzyża widzimy, że ofiarowując pomoc i
odziewając ubogiego, dotykamy samego Zbawiciela.
Realizacja tego uczynku w codziennym życiu jest bardzo konkretna, ale wymaga
odpowiedniego podejścia. Przekazując ubrania potrzebującym, czy to bezpośrednio, czy
poprzez organizacje charytatywne, nie chodzi o to, by pozbyć się zniszczonych,
bezużytecznych rzeczy i uspokoić własne sumienie. Miłosierdzie polega na tym, by dać
drugiemu to, w czym sami nie wstydzilibyśmy się chodzić. Ponadto, nagość można
rozumieć również w szerszym, duchowym sensie – jako odarcie kogoś z dobrego imienia,
plotkowanie czy wystawianie czyichś słabości na widok publiczny. Miłosierdzie każe
nam wtedy okrywać błędy i słabości bliźnich płaszczem dyskrecji i szacunku.
Uczynek „nagich przyodziać” przypomina nam, że chrześcijańska miłość zawsze musi
przybierać materialny, namacalny kształt. Kiedy dzielimy się odzieżą z kimś
potrzebującym, przekazujemy mu coś więcej niż tylko fizyczne ciepło. Dajemy mu
czytelny znak, że szanujemy jego ludzką godność i że nie jest dla nas niewidzialny. W
tak prostym geście – przekazaniu kurtki, butów czy koca – realizuje się Ewangelia,
która osłania ludzką biedę i przywraca człowiekowi nadzieję.