XXVI Niedziela Zwykła 27.09.2026

1. Dziś szczególna niedziela dla naszej wspólnoty parafialnej – rocznica konsekracji
naszej świątyni, której dokonał ks. Bp. Krzysztof Nitkiewicz w ostatnią niedzielę
września 2026. Na Mszy o 12.00 główna uroczystość rocznicowa.
Dzisiejsza niedziela to też światowy dzień Migranta i Uchodźcy. Pamiętajmy
w modlitwie o tych, którzy z powodu wojny i innych nieszczęść zmuszeni są do
opuszczenia swojej Ojczyzny

2. Najbliższa niedziela to adoracyjna. Po sumie adoracja i nabożeństwo różańcowe.

3. We wtorek święto Świętych Archaniołów, Michała, Gabriela i Rafała
– w środę św. Hieronima prezbitera i Doktora Kościoła
– w czwartek św. Teresy od dzieciątka Jezus
– w piątek Świętych Aniołów Stróżów
– w sobotę św. Franciszka z Asyżu

4. W tym tygodniu przypada I czwartek i I piątek i sobota miesiąca.
Możliwość spowiedzi codziennie pół godziny przed nabożeństwem wieczornym.
Chorych odwiedzę w piątek od godz. 8.00.

5. W najbliższą sobotę 3 października Pielgrzymka Kół Różańcowych do Sanktuarium
Matki Bożej Szkaplerznej w Stalowej Woli. Chętnych na wyjazd proszę o zgłoszenie się
w zakrystii. Plakat w gablocie.

6. Od czwartku rozpoczynamy nabożeństwa różańcowe o 17.30 a bezpośrednio po
różańcu Msza św.. W niedziele różaniec po sumie.
Modlitwą będziemy ogarniać wszystkie potrzeby naszej wspólnoty parafialnej.
Zachęcam wszystkich do licznego udziału. Dzieci otrzymają planszę z wizerunkiem
Matki Boskiej z Gietrzwałdu. W poszczególne dni będą zbierać obrazki do wyklejenia.
W przyszłym roku 150 rocznica objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie.

7. W najbliższą niedzielę po mszach św. zbiórka do puszek na rzecz ratowania życia
chorego na nowotwór mieszkańca Staszowa. Plakat w gablocie.

8. Na stoliku wyłożone są gazety: Niedziela i Gość Niedzielny

9. Dziękuję za posprzątanie kościoła na dzisiejszą niedzielę i dekorację do prezbiterium .
Na najbliższą niedzielę proszę parafian z numeru: 53, 56, 55, 62, 246, 58.

Wszystkim obchodzącym w tym tygodniu imieniny,
urodziny lub inne radości osobiste, rodzinne czy małżeńskie
składam serdeczne życzenia.
Niech Was dobry Bóg błogosławi, a Matka Najświętsza
i św. Józef mają zawsze w swojej opiece.

Spokojnej, błogosławionej niedzieli.

 

Katecheza, 27 września 2026.

Miłosierdzie w trudnych relacjach

Święty Paweł w Liście do Kolosan zachęca: „Znoście siebie nawzajem
i wybaczajcie sobie, jeśli ktoś ma zarzut przeciw drugiemu” (Kol 3,13). Słowa te
przypominają nam, że miłosierdzie jest potrzebne nie tylko wobec ludzi chorych,
ubogich czy skrzywdzonych. Potrzebujemy go również w naszych codziennych relacjach
– szczególnie wtedy, gdy spotykamy osoby, z którymi trudno nam się porozumieć.
Każdy z nas zna takich ludzi. Ktoś ciągle narzeka, ktoś chce zawsze mieć rację, ktoś
łatwo się obraża, inny mówi zbyt dużo albo nie potrafi słuchać.

Czasami wystarczy odmienny charakter, sposób patrzenia na świat czy inne przyzwyczajenia, aby wspólne
przebywanie stało się trudne. Pan Bóg stworzył nas różnymi. Mamy różne charaktery,
temperamenty, doświadczenia i sposoby reagowania. To, co dla jednego jest zupełnie
normalne, dla drugiego może być trudne do zaakceptowania. Problem zaczyna się
wtedy, gdy oczekujemy, że inni będą myśleli, zachowywali się i reagowali dokładnie tak
jak my.

Pan Jezus powiedział: „Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za
nagrodę mieć będziecie?” (Mt 5,46). Łatwo jest być dobrym dla człowieka, z którym
dobrze się rozumiemy. Znacznie trudniej zachować życzliwość wobec kogoś, kto nas
denerwuje albo ma zupełnie inny charakter, sposób patrzenia na świat czy inne poglądy
polityczne. Chrześcijańska miłość nie oznacza, że z każdym musimy być blisko. Nie ze
wszystkimi stworzymy przyjaźń i nie z każdym będziemy dobrze się rozumieli. Miłość
oznacza natomiast, że nie chcę drugiego człowieka krzywdzić, poniżać ani przekreślać.
Staram się go szanować, dobrze o nim mówić i – jeżeli potrzebuje pomocy – nie
odwracać się od niego tylko dlatego, że trudno nam się porozumieć.

Święty Paweł używa bardzo ciekawego określenia: „Znoście siebie nawzajem”.
Nie mówi, że zawsze będziemy się doskonale rozumieli. Wie, że wspólne życie wymaga
cierpliwości. Dotyczy to przede wszystkim naszych najbliższych relacji. W rodzinie
dobrze znamy swoje mocne strony, ale również słabości. W pracy spotykamy osoby
o różnych charakterach. Podobnie jest we wspólnocie, parafii czy wśród znajomych.
Czasami miłosierdzie będzie więc polegało na tym, że nie odpowiemy ostrym słowem na
ostre słowo. Innym razem, że nie będziemy po raz kolejny wypominać czyjejś słabości.
Jeszcze innym, że spokojnie wysłuchamy człowieka, choć wiemy, że rozmowa z nim
wymaga od nas cierpliwości. To niewielkie rzeczy, ale właśnie z takich drobnych decyzji
budują się nasze relacje i w takich sytuacjach okazujemy innym miłosierdzie.