XXIX Niedziela Zwykła 18.10.2026

1. Dziś niedziela misyjna rozpoczynająca Tydzień Misyjny. Taca przeznaczona na
misje. Bóg zapłać za dzisiejsze ofiary na potrzeby misji i misjonarzy.
Dziś w kościołach odbywa się liczenie wiernych.

2. W czwartek rocznica poświęcenia bazyliki katedralnej w Sandomierzu

3. Zbliża się Uroczystość Wszystkich Świętych. i Dzień Zaduszny.
Pamiętajmy o grobach naszych zmarłych. Myśląc o zmarłych, nade wszystko
pamiętajmy o spowiedzi i Komunii św. za swoich zmarłych.
Możliwość spowiedzi codziennie przed nabożeństwem. Nie czekajmy na ostatnią chwilę.
Na ostatnich ławkach wyłożone są kartki na wypominki.

4. Uczestnictwo w liturgii Kościoła powinno być również pełne.
To znaczy, że wszystkie momenty Mszy św. przeżywamy z pełnym zaangażowaniem.
Uczestniczymy we Mszy św. od chwili jej rozpoczęcia aż do ostatecznego zakończenia.
Oprócz zaangażowania słowem, milczeniem, postawą i gestem, trzeba pamiętać
o nieustannym budowaniu wspólnoty z Bogiem i miedzy sobą.
Sensem uczestnictwa we Mszy św. jest zjednoczenie z Panem Jezusem.
Najkonkretniej dokonuje się to przez przyjęcie Komunii św.
Uczestnictwo bez przyjęcia komunii św. jest jakimś brakiem. To przecież najcenniejszy
dar jaki daje nam Pan Jezus. Swoje ciało.
Kiedy więc zamawiamy Mszę św. to uczestnicząc potem w niej powinniśmy się postarać,
aby przyjąć Komunię św.

5. PGKIM w Nowej Dębie informuje, że w związku z pracami modernizacyjnymi
nastąpi przerwa w dostawie wody jutro od godz. od 8.00 do 18.00.

6. Na stoliku wyłożone są gazety: Gość Niedzielny – Niedziela. Kalendarze w cenie 5 zł.

7. W najbliższą niedzielę będziemy mogli wesprzeć polskie hospicjum na Litwie
prowadzone przez siostrę Michaelę Rak. Zbiórka do puszek.

8. Dziękuję za sprzątanie na dzisiejszą niedzielę i dekorację kwiatową do prezbiterium.
Na najbliższą niedzielę proszę z kolejnych numerów: 107, 268, 106, 105, 104, 240

9. Dziś zakończenie tygodnia kultury i koncert finałowy o godz. 19.00 w kosciele na
Serbinowie w wykonaniu górali z Podhala, Spisza i Beskidu Żywieckiego

10. Wczoraj na wieczny odpoczynek odprowadziliśmy śp. Stanisława Drykę.
Polećmy go w naszej modlitwie.

Wszystkim obchodzącym w tym tygodniu imieniny, urodziny lub inne radości osobiste,
rodzinne czy małżeńskie składamy serdeczne życzenia.
Niech Was dobry Bóg błogosławi,
a Matka Najświętsza i św. Józef mają zawsze w swojej opiece.

Błogosławionej, spokojnej niedzieli.

Katecheza, 18 października 2026.

„Pozwól sobie pomóc” – miłosierdzie, które trzeba umieć przyjąć

W Ewangelii według św. Jana czytamy o niezwykłym wydarzeniu, które miało
miejsce podczas Ostatniej Wieczerzy. Pan Jezus wstał od stołu, przepasał się
prześcieradłem i zaczął umywać nogi swoim uczniom. Kiedy podszedł do Piotra, ten
stanowczo zaprotestował: „Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał”. Jezus odpowiedział
mu: „Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną” (J 13,8). Dlaczego Piotr nie
chciał pozwolić Jezusowi na ten gest? Być może trudno mu było zaakceptować, że jego
Mistrz chce mu usłużyć. To przecież uczeń powinien służyć nauczycielowi, a nie
odwrotnie. Tymczasem Jezus pokazuje mu, że trzeba nie tylko umieć służyć innym, ale
również pozwolić, aby ktoś zatroszczył się o nas. Lubimy być samodzielni. Chcemy
radzić sobie z problemami, podejmować decyzje i mieć poczucie, że panujemy nad
własnym życiem. Nie ma w tym nic złego. Trudność pojawia się jednak wtedy, gdy nie
potrafimy przyznać, że czasami również potrzebujemy pomocy. Ktoś proponuje nam
wsparcie, a my odpowiadamy: „Nie trzeba, poradzę sobie”. Czasami powstrzymuje nas
duma, innym razem wstyd albo obawa, że staniemy się dla kogoś ciężarem. Tymczasem
przyjęcie pomocy nie jest oznaką słabości. Jest wyrazem pokory i uznania, że nie
jesteśmy samowystarczalni.

Podobna trudność może pojawić się w naszej relacji z Bogiem. Wierzymy, że Bóg
jest miłosierny, że przebacza grzechy i kocha każdego człowieka. Kiedy jednak sami
popełnimy poważny grzech, nie zawsze potrafimy przyjąć Jego przebaczenie. Zdarza się,
że człowiek przystępuje do spowiedzi, szczerze żałuje za grzechy, otrzymuje
rozgrzeszenie, a mimo to nadal żyje w przekonaniu, że Bóg nie może mu naprawdę
przebaczyć. Ciągle wraca do swojej przeszłości i nie potrafi uwierzyć, że może rozpocząć
nowe życie. Tymczasem Boże miłosierdzie nie jest nagrodą za doskonałość. Bóg okazuje
nam miłosierdzie właśnie dlatego, że jesteśmy słabi, grzeszni i potrzebujemy Jego
przebaczenia.

Kiedy mówimy o uczynkach miłosierdzia, najczęściej zastanawiamy się, jak
pomagać innym: nakarmić głodnego, odwiedzić chorego, pocieszyć strapionego czy
wesprzeć potrzebującego. Warto jednak pamiętać, że czasami to my jesteśmy tymi,
którzy potrzebują pocieszenia, odwiedzin, rozmowy albo pomocy. Przyjmując czyjąś
życzliwość, pozwalamy drugiemu człowiekowi spełnić uczynek miłosierdzia. Nie musimy
zawsze być tymi, którzy pomagają. Możemy również z wdzięcznością przyjąć dobro,
które ktoś chce nam ofiarować. Co więcej, własne doświadczenie słabości może nauczyć
nas większej wrażliwości na cierpienie innych. Człowiek, który sam potrzebował
przebaczenia, często lepiej rozumie, jak trudno jest prosić o nie drugiego człowieka.