1. Dziś przeżywany XXV Dzień Papieski, pod hasłem: „św. Jan Paweł II uczeń –
misjonarz”. Będziemy mogli wesprzeć „Dzieło Nowego Tysiąclecia” poprzez ofiarę do
puszek.
Ofiary będą przeznaczone na rzecz funduszu stypendialnego dla ubogiej i zdolnej
młodzieży z całej Polski.
2. Od jutra rozpoczyna się Tydzień Kultury Chrześcijańskiej pod hasłem “Drogi
Miłosierdzia” i potrwa do najbliższej niedzieli. Organizatorami wydarzenia są Diecezja
Sandomierska i Fundacja Aniołów Miłosierdzia. Udział we wszystkich propozycjach jest
bezpłatny. Na stoliku obok gazet znajduje się plakat, który każda rodzina powinna
zabrać do siebie. Opisane są wszelkie wydarzenia w których warto wziąć udział:
koncerty, spektakle i prelekcje w różnych miejscach.
3. We wtorek przypada 13 dzień października i ostatnie w tym roku nabożeństwo
fatimskie. W tym wyjątkowym czasie, gdy gromadzimy się na procesji fatimskiej,
zapraszam Was wszystkich do wspólnej modlitwy i śpiewu. Niech nasze serca otworzą
się na obecność Matki Bożej, która w Fatimie wzywała do nawrócenia, pokuty
i modlitwy różańcowej. Niech każdy krok tej procesji będzie wyrazem naszej wiary,
nadziei i miłości. Śpiewajmy z radością, modląc się za nasze rodziny, parafię, Ojczyznę
i cały świat.
Niech nasze głosy połączą się w jedno – jako wspólnota, która ufa Bożemu Miłosierdziu
i opiece Maryi. Serdecznie zapraszam na wieczorną Mszę św. z procesją: ministrantów,
druhów Strażaków i wszystkich czcicieli Matki Boskiej Fatimskiej. Msza o 17.00 a po
niej procesja. Zabierzmy jutro ze stolika nowe śpiewniki fatimskie. Weźmy też ze sobą
latarki.
4. Przyszła niedziela to rozpoczęcie Tygodnia Misyjnego. Taca będzie przeznaczona na
misje.
5. W środę Dzień Edukacji Narodowej. Modlić się będziemy w intencji wychowawców
i nauczycieli.
6. W najbliższą niedzielę święto patronalne służby zdrowia.
7. Trwa miesiąc modlitwy różańcowej. Zapraszam codziennie wszystkich do naszej
świątyni na wspólną modlitwę różańcową. Od tego tygodnia nabożeństwa różańcowe
o 16.30 a bezpośrednio po różańcu Msza św..
8. Zbliża się miesiąc listopad w którym szczególnie pamiętamy o naszych bliskich
zmarłych. Zadbajmy o uporządkowanie grobów naszych zmarłych.
9. Myśląc o zmarłych, nade wszystko pamiętajmy o spowiedzi i Komunii św. za swoich
zmarłych. Codziennie przed Mszą św. okazja do spowiedzi św. Na ostatnich ławkach
wyłożone są kartki na wypominki. Za zmarłych będziemy modlić się w listopadzie.
10. Na stoliku wyłożone są gazety: Niedziela i Gość Niedzielny.
11. Jeszcze 13 i 14 października w Kinie „Metalowiec” w Nowej Dębie wyświetlany jest
film, Dzień Dziecka ks. Jana Kaczkowskiego. Serdecznie zaprasza pani Dyrektor!
12. Z poprzedniej niedzieli już wiemy, że aby dobrze uczestniczyć we mszy św. trzeba
wypełnić 4 podstawowe warunki.
Nasze uczestnictwo powinno być świadome, czynne, pełne i owocne.
Podczas Soboru Watykańskiego II biskupi wyrazili pragnienie, aby poprzez reformę
liturgiczną wierni „nie byli tylko obecni na Mszy św. jako obcy i milczący widzowie, lecz
aby przez obrzędy i modlitwę uczestniczyli w niej czynnie. Czynne uczestnictwo we
Mszy Świętej polega na świadomym, wewnętrznym i zewnętrznym zaangażowaniu
w liturgię, a nie tylko na biernej, fizycznej obecności. Trzeba więc podczas mszy
wykazać swoje zaangażowanie. Uczestnictwo czynne to uważne wysłuchanie słowa
Bożego, wspólne recytowanie modlitw ( spowiedzi powszechnej, wyznania wiary, ojcze
nasz ), głośne i wyraźne odpowiadanie na wezwania kapłana i wykonywanie znaków (np.
znak krzyża, skłony, uderzenie w piersi w akcie pokutnym i wreszcie wspólny śpiew.
Jednak czasem da się zaobserwować takie osoby które ust nie otworzą przez całą mszę
św.. Są tylko obecni. To nie inni tylko mają śpiewać, ale ja też. Nieraz zdarza się kiedy
organista przycichnie a tu nie ma kto śpiewać. W tygodniu też się zdarza, że
podchodzimy do komunii i jedna osoba prowadząca śpiew podchodzi do komunii,
przyjmuje komunię i nagle cisza a do Komunii podchodzi 10 osób. Czynne uczestnictwo
to znaczy wszyscy śpiewany.
Czy staramy się czynnie uczestniczyć podczas liturgii?
13. Dziękuję za sprzątanie na dzisiejszą niedzielę i za dekorację kwiatową do
prezbiterium.
Na najbliższą niedzielę proszę z parafian z numerów: 89, 85, 90, 91, 97, 98
14. Dziękuję serdecznie Panu Krzysztofowi Zięcikowi za przystosowanie i zamontowanie
poręczy do kaplicy. W przygotowaniu są nowe stojaki na rowery.
Wszystkim, którzy obchodzą w tym tygodniu imieniny
urodziny lub inne radości osobiste, rodzinne czy małżeńskie przekazuję życzenia
wszelkiej pomyślności.
Niech Was dobry Bóg błogosławi, a Matka Najświętsza
i św. Józef mają zawsze w swojej opiece.
Spokojnej, błogosławionej niedzieli.
Katecheza, 11 października 2026.
Nie odkładaj dobra na później – miłosierdzie, które nie zwleka
W Księdze Przysłów czytamy: „Nie odmawiaj dobra uprawnionemu, gdy masz
możliwość działania. Nie mów bliźniemu: «Idź sobie, przyjdź później, dam jutro» – gdy
możesz dać zaraz” (Prz 3,27–28). Słowa te przypominają nam, że miłosierdzie nie polega
jedynie na dobrych chęciach. Powinno wyrażać się w konkretnych czynach,
podejmowanych wtedy, gdy drugi człowiek potrzebuje naszej pomocy. Każdy z nas zna
takie sytuacje. Wiemy, że ktoś z rodziny jest chory i warto byłoby go odwiedzić.
Myślimy jednak: „Pojadę w przyszłym tygodniu”. Od dawna nie rozmawialiśmy ze
starszym sąsiadem, ale tłumaczymy sobie: „Zajrzę do niego, kiedy będę miał więcej
czasu”. Ktoś prosi nas o pomoc, a my odpowiadamy: „Teraz nie mogę, może innym
razem”. Oczywiście mamy swoje obowiązki i nie zawsze możemy natychmiast
odpowiedzieć na potrzeby drugiego człowieka. Problem zaczyna się jednak wtedy, gdy
odkładanie dobra staje się naszym przyzwyczajeniem. Czasami nie chodzi nawet o brak
czasu, ale o wygodę. Pomoc drugiemu człowiekowi wymaga przecież wysiłku, zmiany
planów,
a niekiedy rezygnacji z własnych przyjemności. Łatwiej więc powiedzieć sobie: „Zrobię
to później”. Tymczasem dobro, które możemy uczynić dzisiaj, nie zawsze będzie
możliwe jutro.
Święty Jakub Apostoł napisał: „Kto zaś umie dobrze czynić, a nie czyni, grzeszy”
(Jk 4,17). Są to słowa bardzo wymagające. Przypominają nam, że nie wystarczy unikać
zła. Chrześcijanin powinien również starać się czynić dobro. Możemy współczuć
człowiekowi choremu, ale jeżeli mamy możliwość go odwiedzić, samo współczucie nie
wystarczy. Możemy żałować człowieka samotnego, ale czasami potrzebuje on przede
wszystkim naszej obecności. Możemy wiedzieć, że ktoś znajduje się w trudnej sytuacji
materialnej, ale dopiero konkretna pomoc sprawia, że nasze współczucie staje się
uczynkiem miłosierdzia. Pan Jezus w przypowieści o miłosiernym Samarytaninie
pokazuje człowieka, który nie odłożył pomocy na później. Zobaczył rannego, zatrzymał
się i opatrzył jego rany. Nie powiedział: „Teraz się spieszę, pomogę ci, kiedy będę
wracał”. Miłosierdzie Samarytanina polegało nie tylko na tym, że dostrzegł cierpienie,
ale również na tym, że odpowiedział na nie bez zbędnej zwłoki.
Warto pamiętać, że niektórych rzeczy nie da się nadrobić. Czasami odkładamy
odwiedziny u starszej osoby, rozmowę z kimś bliskim czy pojednanie z człowiekiem, z
którym od dawna pozostajemy w konflikcie. Wydaje nam się, że zawsze będzie jeszcze
czas. Tymczasem życie pokazuje, że nie każda okazja powraca. Może się zdarzyć, że
zabraknie już możliwości spotkania, rozmowy czy wypowiedzenia dobrego słowa. Nie
chodzi o to, aby żyć w ciągłym pośpiechu albo poczuciu winy. Chodzi raczej o
świadomość, że czas, który możemy ofiarować drugiemu człowiekowi, jest również
darem miłosierdzia.