1 . Najbliższa niedziela to Uroczystość Wszystkich Świętych i I niedziela miesiąca.
Po sumie procesja na cmentarz z modlitwą za zmarłych polecanych w wypominkach.
Z racji tej uroczystości zmiana tajemnic różańcowych będzie w drugą niedzielę
listopada.
2. W listopadzie po mszy wieczorowej modlitwa za zmarłych polecanych
w wypominkach. Do 9 listopada będzie to różaniec. Zapraszam do wspólnej modlitwy.
Pamiętajmy, że „znicze, kwiaty to drugorzędna rzecz. Najważniejsza jest pamięć
i modlitwa”. To co najcenniejszego możemy dać zmarłym to przyjęcie komunia św.
w ich intencji, czy odpust zupełny.
3. Listopad to miesiąc szczególnej pamięci i modlitwy za zmarłych.
Warunkiem uzyskania odpustu: stan łaski uświęcającej, nawiedzenie cmentarza,
przyjęcie Komunii św. i odmówienie modlitw: Ojcze nasz, Wierzę w Boga i dowolnej
modlitwy w intencjach Ojca św.
Wykorzystajmy te dni, abyśmy zmarłym mogli złożyć nasz dar odpustu.
Wierni, którzy pobożnie nawiedzą cmentarz i pomodlą się za zmarłych mogą uzyskać
odpust – zupełny w dniach od 1-8 listopada a w pozostałe dni cząstkowy.
Odpust zupełny można ofiarować za cierpiących w czyśćcu. Kartki na wypominki na
ostatnich ławkach. Skrzynka do składania kartek wspominkowych – przy chrzcielnicy.
4. Na stoliku wyłożone są gazety: Gość Niedzielny, Niedziela.
5. Dziś ofiarą do puszki wpieramy jedyne polskie hospicjum na Litwie prowadzone
przez siostrę Michaelę Rak.
6. W minioną niedzielę w kościołach w Polsce odbyło się liczenie wiernych
uczestniczących w niedzielnej mszy św. W naszej parafii liczącej 1066 osób frekwencja
w ubiegłą niedzielę wyniosła łącznie 209 osób. To spadek o 58 w porównaniu z ubiegłym
rokiem.
7. Dziękuję za porządki na dzisiejszą niedzielę. Na najbliższą niedzielę o porządek
proszę parafian z numeru: 99, 100, , 101, 102, 103, 110
8. Ostatnim z warunków dobrego uczestnictwa we Mszy świętej jest uczestnictwo
owocne. Według nauki św. Tomasza z Akwinu, sama Ofiara Mszy Świętej ma wartość
nieskończoną, ale jej owoce udzielają się człowiekowi w takiej mierze, w jakiej jest na
nie otwarty i przygotowany.
Pełny udział w liturgii Kościoła winien znajdować swoje uwieńczenie w naszym życiu.
Uczestnictwo owocne jest wtedy, gdy w życiu stosujemy słowa Pana Jezusa. Postępujemy
zgodnie z Jego nauką , dajemy dobry przykład innym. I to są konkretne owoce udziału
we Mszy świętej.
9.Dziękuję też panu Janowi Tutce, który swoim ciągnikiem wyrwał rosnącą przy
głównej alejce sosnę, a panom Stanisławowi Motyce i Zdzisławowi Kłosowi za pomoc
i pocięcie drzewa.
Panu Czesławowi Urbaniakowi za przewiezienie palet z kostką.
Wszystkim obchodzącym w tym tygodniu imieniny, urodziny
lub inne radości osobiste, rodzinne czy małżeńskie składamy serdeczne życzenia.
Niech Was dobry Bóg błogosławi, a Matka Najświętsza i św. Józef
mają zawsze w swojej opiece.
Błogosławionej, spokojnej niedzieli
Katecheza 25 października 2026.
Czym jest zaufanie Bogu?
W Ewangelii według św. Marka czytamy o uczniach przeprawiających się z Jezusem
przez jezioro. Nagle zrywa się gwałtowna burza. Fale uderzają w łódź, a Jezus śpi. Uczniowie
budzą Go, pytając, czy nie obchodzi Go to, że giną (por. Mk 4,35–41). To pytanie jest nam
bliskie. Kiedy przychodzi choroba, kryzys w rodzinie, samotność albo wiadomość, która odbiera
spokój, rodzi się w nas podobny niepokój: „Panie, czy Ty widzisz, co się dzieje? Dlaczego
milczysz?”. Uczniowie uznali milczenie Jezusa za obojętność. Tymczasem On był z nimi w tej
samej łodzi.
Pojawianie się trudności nie oznacza nieobecności Boga. Zaufanie dojrzewa wtedy, gdy
uczymy się rozpoznawać Jego bliskość również w chwilach, w których nie odczuwamy
pocieszenia. Możemy wtedy modlić się bardzo prosto: „Jezu, nie rozumiem tego, co przeżywam.
Proszę, pomóż mi uwierzyć, że jesteś ze mną”. Inna scena ukazuje Piotra idącego po wodzie. Na
wezwanie Jezusa wychodzi z łodzi, ale przerażony siłą wiatru zaczyna tonąć. Woła o ratunek,
a Jezus natychmiast wyciąga rękę i go chwyta (por. Mt 14,22–33). Piotr doświadcza własnej
słabości, ale równocześnie poznaje wierność Chrystusa. Jego ratunkiem staje się ręka Jezusa.
Nieraz myślimy, że człowiek ufający Bogu powinien zawsze być spokojny, pewny i wolny od
wątpliwości. Tymczasem można ufać, płacząc. Można ufać, odczuwając lęk. Można ufać, mając
siłę jedynie na krótkie wołanie o pomoc. Zaufanie jest decyzją serca: „Panie, przychodzę do
Ciebie także z tym, czego się boję. Nie chcę przeżywać tego bez Ciebie”.
W „Dzienniczku” św. Faustyny znajdujemy opis polecenia namalowania obrazu Jezusa
Miłosiernego. Jezus wskazuje również podpis, który ma się na nim znaleźć: „Jezu, ufam Tobie”
(Dz. 47). Te słowa wyrażają odpowiedź człowieka na Jego miłosierdzie. Św. Faustyna zapisała
słowa Jezusa: „Łaski z Mojego miłosierdzia czerpie się jednym naczyniem, a nim jest — ufność”
(Dz. 1578). Obraz naczynia pomaga zrozumieć, czym jest zaufanie. Człowiek przychodzący
zaczerpnąć wody wyciąga puste naczynie. Przynosi swoją potrzebę i gotowość przyjęcia daru.
Podobnie stajemy przed Bogiem. Możemy przyjść ze zmęczeniem, bezradnością i świadomością
grzechu. Nie musimy najpierw uporządkować całego życia, aby poprosić
o pomoc. Jego łaska uzdalnia nas do powrotu i przemiany.