1. Dziś po sumie gorzkie żale.
2. We czwartek Uroczystość św. Józefa Oblubieńca Najświętsze Maryi Panny.
3.W tym tygodniu już pierwsza spowiedź w dekanacie w parafii podwyższenia Krzyża
św. w Nowej Dębie. 10.00-12 i od 18.30
4. Prasa katolicka
5. Bóg zapłać za ofiarę która wpłynęła na konto parafialne z racji tacy inwestycyjnej.
6. Dziękuję za sprzątanie na dzisiejszą niedzielę i złożoną przy tej okazji ofiarę
na kwiaty do Bożego Grobu.
Na najbliższą niedzielę proszę parafian z numerów: 60 i z Nadszosia 78, 80, 88, 89, 85
Wszystkim obchodzącym w tym tygodniu imieniny ( Józef ), urodziny lub inne radości osobiste, rodzinne czy małżeńskie składam serdeczne życzenia.
Niech Was dobry Bóg błogosławi, a Matka Najświętsza i św. Józef mają zawsze w swojej opiece.
Wszystkim życzę błogosławionej niedzieli.
Jak powstał pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego?
Podczas ostatniej katechezy poznaliśmy historię jednego z najważniejszych
objawień o Bożym Miłosierdziu, jakie miała Święta Siostra Faustyna Kowalska. Podczas
jednego z widzeń w 1931 roku Jezus polecił jej, aby namalować obraz według tego,
co zobaczyła: Chrystus miał być ubrany w białą szatę, jedną ręką błogosławić,
a z uchylenia szaty na piersiach miały wychodzić dwa promienie – blady i czerwony. Pod
obrazem miał znaleźć się napis: „Jezu, ufam Tobie”. Jezus wyjaśnił Faustynie, że obraz
ten ma przypominać ludziom o Jego miłosierdziu i zachęcać do ufności wobec Boga.
Realizacja tej prośby nie była jednak łatwa. Faustyna nie potrafiła malować
i długo nie wiedziała, w jaki sposób spełnić polecenie Jezusa. Dopiero kiedy trafiła do
Wilna i poznała swojego spowiednika, ks. Michała Sopoćkę, sprawa zaczęła nabierać
realnych kształtów. Kapłan ten postanowił pomóc w wykonaniu obrazu.
W 1934 roku ks. Sopoćko zlecił namalowanie obrazu artyście z Wilna,
Eugeniuszowi Kazimirowskiemu. Praca nad tym dziełem trwała kilka miesięcy.
Faustyna regularnie przychodziła do pracowni malarza, aby wskazywać, jak powinien
wyglądać Jezus zgodnie z widzeniem, które otrzymała. Opisywała szczegóły postawy
Chrystusa, układ rąk oraz wygląd promieni wychodzących z uchylenia szaty na
piersiach. Mimo tych starań Faustyna przyznawała później, że żaden obraz nie jest
w stanie w pełni oddać piękna Jezusa, którego widziała w objawieniu.
Ciekawym szczegółem tej historii jest to, że podczas pracy nad obrazem ks.
Sopoćko pomagał malarzowi również w sposób bardzo praktyczny. Według przekazów
pozował on artyście, aby łatwiej było oddać postać stojącego Chrystusa i właściwe
proporcje sylwetki. Dzięki temu malarz mógł lepiej uchwycić postawę Jezusa
przedstawionego na obrazie.
Gdy obraz został ukończony, Faustyna początkowo była zasmucona, ponieważ
uważała, że nie oddaje on w pełni tego, co zobaczyła w wizji. Wtedy – jak zapisała
w swoim „Dzienniczku” – Jezus pocieszył ją, mówiąc, że nie w pięknie farby ani pędzla
jest wielkość tego obrazu, lecz w łaskach, które On sam będzie przez niego udzielał
ludziom. Pierwsze publiczne wystawienie obrazu miało miejsce w 1935 roku w Wilnie
podczas uroczystości religijnych w Ostrej Bramie. Wtedy właśnie po raz pierwszy wierni
mogli zobaczyć wizerunek Jezusa Miłosiernego z napisem „Jezu, ufam Tobie”. Od tego
momentu obraz zaczął stopniowo stawać się znakiem kultu Bożego Miłosierdzia, który
z czasem rozprzestrzenił się na cały świat.
Historia powstania obrazu pokazuje, jak Bóg posługuje się współpracą wielu
ludzi. Potrzebna była pokorna wiara św. Faustyny, roztropność i pomoc ks. Sopoćki
oraz talent malarza Kazimirowskiego. Dzięki ich wspólnemu wysiłkowi powstał obraz,
który jest streszczeniem kultu do Miłosierdzia Bożego i przypomina ludziom
o najważniejszym przesłaniu: Bóg jest bogaty w miłosierdzie i pragnie, aby każdy
człowiek z ufnością zwracał się do Niego słowami: „Jezu, ufam Tobie”.