1. Dzisiejsza niedziela to ogłoszony IX Światowy Dzień Ubogich.
2. Jak ogłaszałem w ubiegłym tygodniu dziś ofiarą na tacę wspieramy Seminarium
Duchowne w Sandomierzu w ramach jesiennej pomocy. Bóg zapłać za wszystkie ofiary
dziś złożone.
3. Od najbliższej soboty rozpocznie się Tydzień Biblijny. Będzie to okazja,
by sięgnąć do Pisma św. i przeczytać przynajmniej fragment.
4. Najbliższa niedziela to Uroczystość Chrystusa Króla – ostatnia niedziela
roku liturgicznego. Patronalne święto akcji Katolickiej i Katolickiego Stowarzyszenia
Młodzieży.
5. W kinie Metalowiec w Nowej Dębie będzie wyświetlany film: „Camino dla opornych”.
Dziś o 17.30 a we wtorek i środę o 18.30. Plakat w gablocie.
6. Na stoliku wyłożone są ostatnie kalendarze na rok 2027 w cenie 5zł. Ofiary wrzucamy
do puszki obok.
7. Dziękuję za posprzątanie kościoła i złożoną przy tej okazji ofiarę.
Na najbliższą niedzielę o porządki proszę parafian z nr: 127, 129, 234, 131, 132, 133
8. Drodzy Parafianie!
2 grudnia 2026 r. ( środa) w naszej parafii będziemy przeżywać Peregrynację Obrazu
Jezusa Miłosiernego. Jesteśmy w trakcie przygotowań do tego ważnego wydarzenia.
W poniedziałek odbyło się spotkanie z radą parafialną oraz z przedstawicielami
organizacji działających w naszej parafii.
Jutro, tj. 16 listopada zapraszam na kolejne spotkanie.
Peregrynację obrazu poprzedza okres przygotowań duchowych i zewnętrznych.
W poniedziałek – 23 listopada 2026 r. rozpoczniemy Nowennę przed nawiedzeniem.
W niedzielę – 29 listopada 2026 r. rozpoczną się trzydniowe rekolekcje, które
poprowadzi szafarz miłosierdzia- ks. Adam Warchoł
We wtorek – 1 grudnia 2026 r. – będziemy mieli możliwość skorzystania z sakramentu
pokuty od godziny 19:00
W środę – 2 grudnia 2026r. ok. 16:45 wszyscy zgromadzimy się na parkingu przed
kościołem w oczekiwaniu na przybycie obrazu Jezusa Miłosiernego z parafii Chmielów.
Potem wszyscy w procesji udamy się do kościoła, gdzie nastąpi powitanie obrazu
a następnie Msza św. z udziałem kapłanów dekanatu. Po Mszy św. zapraszam na
całonocne czuwanie. Szczegółowy harmonogram będzie podany w najbliższym czasie.
W czwartek – 3 grudnia 2026 r. o godz.14:00 wystawienie Najświętszego Sakramentu
i Godzina Miłosierdzia zakończona Mszą św. na pożegnanie obrazu i przekazanie go do
parafii Wydrza.
Przygotowanie zewnętrzne:
Bardzo proszę o zaangażowanie się do przyozdobienia swoich domów i trasy przejazdu
obrazu. Jako parafia przystrajamy drogę od strony Chmielowa do kościoła.
oraz odcinek w stronę Stalów.
Domy przystrajamy nie tylko na trasie przejazdu ale w całej parafii. W oknach można
wystawić obraz Jezusa Miłosiernego. Od następnej niedzieli przy kościele będzie można
zaopatrzyć się w obrazy, flagi, książki, różańce, itp.
Niech to będzie czas zaangażowania i wzajemnej pomocy całej Wspólnoty Parafialnej!
Wszelkie zapytania i wątpliwości można zgłaszać do ks. proboszcza.
9. Taca z najbliższych dwóch niedziel przeznaczona będzie na organizację peregrynacji.
10. W minionym tygodniu na wieczny odpoczynek odprowadziliśmy zmarłą Kazimierę
Piątek. Polećmy ją w naszej modlitwie.
Wszystkim obchodzącym w tym tygodniu imieniny, urodziny lub inne radości osobiste,
rodzinne czy małżeńskie składam serdeczne życzenia.
Niech Was dobry Bóg błogosławi, a Matka Najświętsza i św. Józef
mają zawsze w swojej opiece.
Błogosławionej, spokojnej niedzieli
Katecheza, 15 listopada 2026.
Czyściec – oczyszczenie w ogniu Bożego miłosierdzia
W Apokalipsie św. Jana czytamy o niebieskim Jeruzalem, do którego „nic
nieczystego nie wejdzie” (Ap 21,27). Słowa te przypominają nam, że niebo jest miejscem
pełnej jedności z Bogiem, który jest doskonałą miłością. Aby człowiek mógł w pełni
uczestniczyć w tej miłości, musi zostać oczyszczony ze wszystkiego, co jest z nią
sprzeczne. Co jednak dzieje się z człowiekiem, który umiera pojednany z Bogiem, ale
nadal nosi w sobie skutki popełnionych grzechów? Czy może wejść do nieba, jeśli jego
miłość nie jest jeszcze doskonała?
Każdy z nas doświadcza własnej słabości. Nawet jeśli staramy się żyć blisko Boga,
zdarza nam się postępować egoistycznie, kierować zazdrością, gniewem czy pychą.
Popełniamy grzechy, za które później żałujemy i prosimy Boga o przebaczenie.
W sakramencie pokuty Bóg rzeczywiście przebacza nam grzechy. Nie oznacza to jednak,
że wszystkie ich skutki natychmiast znikają. Człowiek, któremu przebaczono, może
nadal zmagać się ze złymi przyzwyczajeniami, nieuporządkowanymi pragnieniami czy
trudnością w okazywaniu miłości. Można to porównać do rany. Nawet kiedy ustanie to,
co ją spowodowało, potrzeba jeszcze czasu, aby całkowicie się zagoiła. Podobnie jest
z naszym życiem duchowym. Przebaczenie usuwa winę, ale człowiek może nadal
potrzebować wewnętrznego uzdrowienia i oczyszczenia.
Kościół naucza, że ci, którzy umierają w przyjaźni z Bogiem, ale nie są jeszcze
całkowicie oczyszczeni, przechodzą po śmierci ostateczne oczyszczenie, które nazywamy
czyśćcem. Ważne jest, aby dobrze to zrozumieć. Czyściec nie jest miejscem, w którym
człowiek otrzymuje drugą szansę na zbawienie. Nie jest również czymś pośrednim
między niebem a piekłem, gdzie dopiero rozstrzyga się jego wieczny los. Dusze
czyśćcowe są już pewne zbawienia. Potrzebują jednak oczyszczenia, aby mogły w pełni
cieszyć się obecnością Boga. Święty Paweł Apostoł pisze o człowieku, który zostanie
zbawiony, „tak jednak, jakby przez ogień” (1 Kor 3,15). Kościół odczytuje te słowa jako
jeden z biblijnych obrazów oczyszczenia. Nie wiemy dokładnie, jak ono przebiega.
Obraz ognia pomaga nam jednak zrozumieć, że spotkanie z Bożą świętością przemienia
człowieka i usuwa z niego wszystko, co nie jest zgodne z miłością.
Kiedy myślimy o czyśćcu, często wyobrażamy sobie przede wszystkim cierpienie
i karę. Tymczasem warto spojrzeć na niego również z perspektywy Bożej miłości. Bóg
pragnie naszego zbawienia. Nie zadowala się jednak tym, aby człowiek jedynie uniknął
potępienia. Chce, abyśmy byli całkowicie wolni od grzechu i zdolni do doskonałej
miłości. Wyobraźmy sobie człowieka, który przez wiele lat zmagał się ze swoimi
słabościami. Kochał Boga, ale nie zawsze potrafił odpowiedzieć na Jego miłość. Popełniał
grzechy, ranił innych, czasami kierował się egoizmem. Przed śmiercią pojednał się
z Bogiem, ale jego serce nadal potrzebowało oczyszczenia. Bóg nie odrzuca takiego
człowieka. Przeciwnie, w swoim miłosierdziu doprowadza do końca dzieło jego
uświęcenia. Nie oznacza to, że oczyszczenie jest pozbawione cierpienia. Kościół mówi
o karach czyśćcowych. Możemy jednak rozumieć to cierpienie w świetle wielkiego
pragnienia pełnego zjednoczenia z Bogiem i uwolnienia od wszystkiego, co jeszcze temu
przeszkadza. Czyściec przypomina nam więc, że Boże miłosierdzie nie tylko przebacza
grzechy, ale również uzdrawia człowieka z ich skutków.